Ο πρώτος Ευρωπαϊκός τίτλος για την μπάσκετ ομάδα του Άρη.

Το 1993, η ομάδα του Άρη, μη έχοντας στη δυναμική της δύο από τις μεγαλύτερες “μορφές” του ένδοξου παρελθόντος, το Νίκο Γκάλη και τον Γιάννη Ιωαννίδη, κατόρθωσε να πρωταγωνιστήσει στον Ευρωπαϊκό χώρο κατακτώντας το Κύπελλο Κυπελλούχων. Ήταν 16 Μαρτίου του 1993, όταν ο Άρης κατόρθωσε να κάνει περήφανο τον κόσμο του στα Ευρωπαϊκά σαλόνια. Η δίψα του κόσμου για έναν τίτλο στην Ευρώπη ήταν τεράστια, καθώς η ομάδα του Άρη είχε ήδη πάρει μέρος στη μεγαλύτερη διοργάνωση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ τρεις συνεχόμενες φορές (1988,1989,1990) χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Τη συγκεκριμένη περίοδο προπονητής του Άρη ήταν ο Σβί Σέρφ, γνωστός σε όλους από τη θητεία του στη Μακάμπι. Ο Παναγιώτης Γιαννακής ήταν πλέον αυτός που είχε σηκώσει στους ώμους του το όνομα του Άρη, έχοντας ωστόσο σημαντική βοήθεια από τον Ρόι Τάρπλεϊ (από τους καλύτερους Αμερικανούς που πέρασαν ποτέ από τη χώρα).

Το θέαμα του τελικού ήταν ίσως από τα χειρότερα που έχουμε δει ποτέ, καθώς οι σκοπιμότητες ήταν αυτό που έβλεπε κανείς, σχεδόν σε κάθε φάση του αγώνα. “Σφικτές” άμυνες, μηδαμινές καλές φάσεις και πολλά νεύρα ήταν μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά του αγώνα. Το χαμηλό σκορ 50-48 είναι ενδεικτικό της ποιότητας του παιχνιδιού.

Ο τελικός του Τορίνο αποτελεί αξέχαστη στιγμή για τον κόσμο του Άρη για περισσότερους από έναν λόγους.

Καταρχήν, ήταν ο πρώτος Ευρωπαϊκός τίτλος της ομάδας μετά από πολλές συμμετοχές σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Δεύτερον, ήταν ο τελευταίος τίτλος του Παναγιώτη Γιαννάκη με την ομάδα του Άρη. Τρίτον, ήταν ο πρώτος τίτλος του Άρη στη “μετά Γκάλη εποχή” (να σημειωθεί επίσης ότι ο Νίκος Γκάλης δε στάθηκε τυχερός ώστε να πανηγυρίσει Ευρωπαϊκό τίτλος με τον Άρη). Τέταρτον, ο τελικός αυτός αποτέλεσε αφορμή για την τιμωρία του Άρη (διετή αποκλεισμό του από τις διοργανώσεις της FIBA), καθώς οι οπαδοί της Εφές έκαναν ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό για να χαλάσουν τη μεγάλη γιορτή που είχε στηθεί στον αγωνιστικό χώρο. Τέλος, το σκορ του τελικού ήταν απογοητευτικό, όπως και το θέαμα άλλωστε, καθώς ο Άρης επικράτησε με 50-48 τη Εφές Πίλσεν.

Αξέχαστη θα μείνει και η εκδρομή των φιλάθλων του Άρη στη γειτονική Ιταλία. Κι αυτό όχι γιατί ο κόσμος του Άρη δεν είχε πραγματοποιήσει στο παρελθόν ανάλογες μετακινήσεις (θυμηθείτε τις εκδρομές σε Γάνδη, Μόναχο, Σαραγόσα), αλλά γιατί στη συγκεκριμένη εκδρομή ακούστηκε για πρώτη φορά το σύνθημα που ακούμε έως σήμερα στο “Nick Galis Hall”. Ο λόγος για το γνωστό: “Άρη θυμήσου...”.

Η πορεία του Άρη: 

Β’ Γύρος

Δύναμο Μϊνσκ - ΑΡΗΣ 59-117

ΑΡΗΣ-Δυναμό Μίνσκ 107-70

Γ’ Γύρος

Σλασκ Βρότσλαβ-ΑΡΗΣ 80-90

ΑΡΗΣ-Σλάσκ Βρότσλαβ 102-75

Φάση Ομίλων

ΑΡΗΣ-Χαποέλ Γκαλίλ Ελιόν 88-75

ΑΡΗΣ-Σολέ 104-72

Μπενφίκα Λισσαβόνας-ΑΡΗΣ 67-75

ΑΡΗΣ-Σλόμποντα Νταλμάτσια 89-56

ΑΡΗΣ-Μπουντιβέλνικ Κιέβου 67-61

Χαποέλ Γκαλίλ Ελιόν-ΑΡΗΣ 80-69

Σολέ-ΑΡΗΣ 60-70

ΑΡΗΣ-Μπενφίκα Λισσαβόνας 83-72

Σλόμποντα Νταλμάτσια-ΑΡΗΣ 66-76

Μπουντιβέλνικ Κιέβου-ΑΡΗΣ 80-94

Ημιτελικός

Σαραγόσα-ΑΡΗΣ 84-86

ΑΡΗΣ-Σαραγόσα 82-66

Τελικός

ΑΡΗΣ – Εφές Πίλσεν 50-48

0